همدلی چیست؟
به طور کلی، تعریف همدلی بدین صورت است:دیدن اتفاقات زندگی از دریچه ی نگاه دیگران و درک احساسات و افکار آن ها .
همدلی در روابط انسانی موجب پایداری و صمیمیت بیشتر میگردد و نشان دهنده ی بلوغ عاطفی و شاخت هیجانی عمیق است. این موضوع در تربیت کودکان نیز نقش بسزایی دارد.
همدلی در تربیت به معنای این است که:
احساسات کودک را ببینیم و نام ببریم:” میدونم الان عصبانی شدی”
تجربه ای که او از اتفاقات داشته را معتبر بشماریم:” حق داری که ناراحت باشی که اسباب بازیت شکست”
ولی در عین حال، مرزهای رفتاری را نگه داریم
پس همدلی در تربیت کودکان” احساس را می پذیرد” اما ” رفتار اشتباه” را نه.
با این وجود، بسیاری از والدین فکر می کنند اگر همیشه به کودکشان حق بدهند، او احساس خوبی خواهد داشت. اما پژوهش های جدید نشان می دهد که ” همدلی با کودک” با “حق دادن بی جا” متفاوت است.
حق دادن اشتباه( همدلی نادرست)، به چه معناست؟
گاهی والدین برای آرام کردن کودک یا جلوگیری از قشقرق وی، همه ی خواسته های او را می پذیرند. حتی اگر نادرست باشد. مثلا وقتی کودک بداخلاقی میکند، والدین برای آرام شدن وی، سریعا جایزه میدهند. این بدین معناست که کودک این حق را به خود میدهد که بار دیگر نیز، رفتار پرخاشگرانه و قشقرق داشته باشد.
این شیوه منجر به این می شود که کودک، “تاب آوری پایین” و “احساس استحقاق” یا “غرور کاذب” پیدا کند.
یافته های پژوهش های جدید نشان دهنده ی این است که اعتبار بخشی به احساسات کودک منجر می شود که بدرفتاری آن ها کاهش پیدا کند. و همچنین بهترین پیش بین، برای بهبود عزت نفس کودکان تلقی می شود.
مطالعات تازه نشان داده اند که حتی در سنین پایین(3 تا 4 سالگی)، وقتی مادر احساسات مثبت کودک را نام گذاری می کند، همکاری و شایستگی اجتماعی او بیشتر می شود.
در نتیجه، همدلی با کودک، شرط لازم است ولی کافی نیست، والدین باید همدلی را با “مرزبندی روشن” و آموزش حل مساله” همراه کنند. این ترکیب می تواند کودک را برای چالش های واقعی زندگی، آماده سازد.
صبا هادیان/درمانگر بالینی کودک و نوجوان