آقای دکتر اشکان شفیعی در جلسات خودشناسی تلههای روانی (یا تلههای زندگی) را به الگوهای فکری، احساسی و رفتاریای اشاره کردند که از دوران کودکی یا تجربیات گذشته به وجود میآیند و بهصورت ناخودآگاه، در روابط و تصمیمگیریهای ما تأثیر منفی میگذارند. این تلهها میتوانند منجر به خودویرانگری، نارضایتی و مشکلات عاطفی شوند. جفری یانگ، روانشناس معروف، این مفهوم را در چارچوب «طرحواره درمانی» مطرح کرده است. به عقیدهی او، این تلهها میتوانند در کودکی شکل بگیرند و در بزرگسالی، بدون آگاهی فرد، به صورت الگوهای تکراری ظاهر شوند. در ادامه به چند مورد از رایجترین تلههای روانی اشاره میکنم:
1. تله رهاشدگی: فرد همواره احساس میکند که دیگران او را ترک خواهند کرد یا از دست خواهد داد، حتی اگر دلیلی واقعی برای این ترس وجود نداشته باشد.
2. تله بیاعتمادی: فرد باور دارد که دیگران به او آسیب میزنند یا او را فریب میدهند. این تله میتواند باعث بدگمانی مداوم به دیگران شود.
3. تله محرومیت هیجانی: فرد احساس میکند که نیازهای عاطفیاش توسط دیگران درک نمیشود یا تأمین نخواهد شد.
4. تله نقص و شرم: فرد احساس میکند که درونی معیوب یا ناقص دارد و اگر دیگران او را بهخوبی بشناسند، او را طرد خواهند کرد.
5. تله وابستگی/بیکفایتی: فرد باور دارد که نمیتواند بدون کمک دیگران از عهدهی امور زندگی بربیاید. این تلهها ممکن است از محیط خانواده، تجربیات تربیتی یا اتفاقات مهم زندگی نشأت بگیرند و اگر به آنها پرداخته نشود، میتوانند به مرور زمان مشکلات عمیقتری ایجاد کنند.
۰۵:۵۲ بعدازظهر